Reclamebelasting voor geverfd pand

Een bv, die een uitzendbureau en een evenementenhal exploiteert, bezit een pand. De muren van dit pand zijn grijs en groen, terwijl de kozijnen, deuren en dakranden geel zijn. Ook de logo's en handelsnamen op borden bij het pand gebruiken deze gele kleur. De bv krijgt een aanslag reclamebelasting, gebaseerd op een geschatte oppervlakte van 100 tot 200 vierkante meter aan openbare aankondigingen.

De bv stelt dat de aanslag onterecht is opgelegd. Volgens de bv is de kleurstelling van het pand geen openbare aankondiging die zichtbaar is vanaf de openbare weg. De gele kleur van de kozijnen dient slechts als decoratie en vormt geen herkenbare merkuitstraling of boodschap die met het bedrijf te associëren is. De bv verklaart dat zij niet bewust voor de gele kleur heeft gekozen. De architect van het pand heeft dit bedacht en geel was de kleur van de bouwmaterialen. Daarom dienen de dakranden en kozijnen niet te worden meegenomen in de grondslag voor de reclamebelasting.

De rechtbank onderzoekt de definitie van een 'openbare aankondiging' zoals vastgelegd in de plaatselijke Verordening reclamebelasting. Deze omschrijft een aankondiging als een uiting in letters, cijfers, tekens, symbolen, logo's, vormen, kleuren of een reclamevoorwerp, of een combinatie daarvan, die zichtbaar is vanaf de openbare weg. De rechtbank stelt vast dat de gele kleur van het pand onderdeel is van de huisstijl van de bv en terugkomt in de logo's en handelsnamen. Deze gele kleur is onderscheidend en typerend voor de bedrijven van de bv en herkenbaar voor het publiek.

De stelling van de bv dat de kleuren niet zichtbaar zijn vanaf de openbare weg, wordt door de rechtbank verworpen aan de hand van foto's. De foto’s zijn gemaakt vanaf de openbare weg en daarop zijn de kleuren van het pand te zien. De rechtbank oordeelt dat de geelgekleurde delen, in combinatie met de andere bedrijfsaanduidingen, een tot het publiek gerichte mededeling vormen die de belangstelling trekt.