Wanneer is sprake van laden en lossen?

Een pakketbezorger ontvangt een naheffingsaanslag voor parkeerbelasting. Zijn auto stond op een plek voor betaald parkeren, zonder dat hij parkeerbelasting had voldaan. De man stelt dat hij bezig was met 'onmiddellijk laden en lossen'. Volgens de gemeentelijke verordening is dit geen parkeren. De verordening definieert parkeren als het stilstaan van een motorvoertuig, anders dan gedurende de tijd die nodig is voor en gebruikt wordt tot het onmiddellijk laden of lossen van goederen. 

Oordeel van het hof

Het hof oordeelt in 2024 dat de man inderdaad bezig was met laden en lossen. Het hof stelt dat het begrip 'onmiddellijk laden en lossen' niet per parkeerincident of bezorgadres hoeft te worden beoordeeld. De man moest die dag 89 pakketten bezorgen, variërend in omvang en gewicht. Hoewel de individuele pakketten wellicht beperkt van omvang en gewicht waren, was het totale aantal van zodanige omvang of gewicht dat deze niet of bezwaarlijk anders dan per auto ter plaatse konden worden gebracht. De heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat een andere wijze van vervoer mogelijk was. Daarom was de man volgens het hof geen parkeerbelasting verschuldigd.

Uitspraak Hoge Raad

De Hoge Raad oordeelt dat het hof het begrip 'onmiddellijk laden en lossen' te ruim heeft uitgelegd. De uitspraak van het hof kan daarom niet in stand blijven. De zaak wordt verwezen naar een ander gerechtshof voor verder onderzoek. Dit hof moet onderzoeken wat de omvang en het gewicht was van het pakket dan wel de combinatie van pakketten die de man heeft bezorgd tijdens het stilstaan van zijn auto. De stelplicht en de bewijslast hiervoor rusten op de man.